Kadınları tarikatlarına, derneklerine almayan; Anayasalarının ilk maddesinde kimler mason olamaz tanımında; Tutsaklar (köleler, hür olmayanlar), ahlaksızlar, siyahiler, kadınlar, engelliler, eşcinseller bir tutulur ve mason olmaları yasaklanır.
Masonlar, kuruluş ve halen geçerli anayasalarında insanları ırkçı, köleci, erkek egemen, vücutsal engeli olanlara düşmanlık ve ret etme temelinde kurulmuştur ve halen bu anlayış, genel olarak sürmektedir.
Masonluğun temeli, var oluş felsefesi bu iken; dünyada ‘insanlık için sevgi tapınağı yapacağız’ yalanı ülkemizde bu yalan üstüne utanmadan ‘Atatürk ‘e bağlılık’ yalanını eklemekteler. Localarda üst perdeden attıkları nutuklarda, “masonluk ahlakı ve erdemi (fazileti)”[2]; erdemi; ikiyüzlülük üzerine, insanlığın ezici çoğunluğuna düşmanlık üzerine kurulmuş, ilkçağların erkek egemen ilkel “ahlakıdır”!
Anderson anayasasında başlayıp, İngiltere B. Büyük Locası tüm bildirgelerinde, Mason Tarikatı’na kadın üye alınması yasaklanmıştır. Tutucu masonluk ya da İngiliz masonluğu, Anglosakson masonluğu içinde olmazsa olmaz kural, kadın üye alınmamasıdır.
Yahudi Esseni Tarikatından bu yana, Masonluğun kendisine geçmiş kabul ettiği, sahiplendiği tüm tarikatlarda ortak özellik, kadın aşağılaması, kadın üye kabul edilmemesidir.
Mason Ziya Umur;
“Bir Masonun Mükellefiyetlerinin üçüncüsünün son cümlesi şöyledir: … Esirler, kadınlar, ahlakı bozuk ve misvakları rezilane olanlar localara kabul olunamazlar; mutlaka iyi şöhret sahibi olanlar kabul edilebilir.”[3]
Masonluğa ve inanmış masonlara göre, “kadın kötü şöhretlidir” ![4]